~ Life is like a boat ~

รู้สึกว่ากระโดดข้าม "อะไร" สักอย่างไปค่ะ

นึกไปนึกมา ก็ปิ๊งขึ้นมาว่ายังไม่มี entry เกี่ยวกับงานหนังสือช่วงหน้าร้อนนี้เลย...

สงกะสัยว่าคงมัวไปตื่นเต้นกับ กิ๊กใหม่ จนลืมที่จะเขียนถึงภาครวมของงานหนังสือที่มีปีละ 2 ครั้ง และดิชั้นก็สู้ฝ่าฟันผู้คนล้านแปดไปสอยหนังสือหอบกลับมาถมภูเขาที่บ้านเป็นแน่...

ยิ่งผ่านไปนาน หนังสือที่ได้มาจากงานก็ยิ่งน้อย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเจ้าของบล็อกเริ่มจำกัดวงเดินของตัวเอง และอีกส่วนก็มาจากความ "ไม่พร้อม" ของสำนักพิมพ์ ที่พิมพ์ไม่ทันบ้าง มีปัญหาโน่นนี่นั่นบ้าง ...ก็ว่ากันไป

It seems to me that I'd accidentally skipped something.

Very well, after some idle thoughts, I found that I'd forgotten to write an entry about the recent Bangkok International Bookfair...

Perhaps I've been too busy with crazying about a new crush that anything else had to be put aside and completely forgotten -- not even about a certain bookfair held twice a year, which I'd whole-heartedly throw myself in the current of millions people just to fetch a few books to join those mountainous piles at home.

However, quite astonished it is to see that the number of books I bought in the fair becomes less and less. On one hand, it's because I choose to limit the "Walking Route"; and on the other, it's publishing houses' fault -- either from unpreparedness or any other problems...

**********

เนื่องจากการจำกัดวงเดินของตัวเอง (และจำกัดการใช้จ่ายไปในตัว) ก็ได้มาเท่านี้ค่ะ หลักๆ ก็ยังเป็นงานเขียนของ อาจารย์อากางาวะ จิโระ (1 คน 3 สำนักพิมพ์) และหนังสือหมวด J-Horror, J-Suspense ของ สนพ. บลิส

As a result of self-limits, namely route and budget, here are all I bought from the fair. I've got 7 of Akagawa Jiro's translated novels [1 man, 3 publishing houses], and other from Bliss Publishing's J-Horror & J-Suspense categories.

นอกจากนี้ก็มีส่วนของหนังสือเล่มเล็กหมวด J-Light (ก็ของ บลิส อีกนั่นแล้~) เป็น 3 เล่มที่มีเนื้อหาอิงกับสมัยเฮ-อัน ค่ะ

And also from Bliss Publishing, I've got 3 J-Light novels -- all of them featuring the Hei-an period.

**********

ยังคงมีปัญหาเดิมๆ ที่ไม่ว่าจะกี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็ยังคงมีให้เก็บมาบ่นค่ะ นั่นก็คือ การขาดแคลน "แผนผัง" ของงานค่ะ

ถ้าไปกันวันแรกๆ ก็คงไม่พบปัญหานี้ แต่สำหรับกลุ่มที่ไม่มีเวลา หรือกลุ่มที่ "เลือก" ที่จะไปเดินในช่วงวันท้ายของงาน ก็จะเจอปัญหาไม่มีแผนผังของงานเสียทุกครั้ง ...ขนาดเยี่ยมหน้ามองในกล่อง Recycle ใบโฆษณาต่างๆ (ตาม Concept ร่วมลดโลกร้อน) ยังไม่มีของมาให้ใช้ซ้ำเลยค่ะ ผู้จัดงานน่าจะคำนึงถึงคนกลุ่ม "มาทีหลัง" บ้างนะคะ ไหนๆ จะร่วมรณรงค์ลดโลกร้อน ก็ช่วย "จำกัด" การแจกแผ่นพับโฆษณาต่างๆ เอาบ้างก็ได้ หรือจะทำเป็นคล้ายๆ ระบบสัดส่วน ประมาณว่าลงชื่อเอาไว้เลยก็น่าจะดีนะ ไม่งั้นไปเป็นกลุ่ม 10 -20 คนก็เอากันคนละใบ เดี๋ยวเดียวก็หมดแล้ว จริงอยู่ที่สามารถถามตรงจุดประชาสัมพันธ์แล้วจดเอาได้ แต่เราก็อยากได้แผนที่มาดูว่าแต่ละบูธอยู่ตรงไหนเหมือนกันนะคะ จะได้วางแผนการเดิน ไม่ต้องเดินมั่วซั่วท่ามกลางฝูงชนนับพันเหมือนกัน

Believe it or not, the sole and permanent problem for this sort of events is lacking maps.

It is very unfortunate for those who weren't sort of early birds and those who chose to visit the fair during the last few days that maps would be no longer available. ...Even in the "Leaflet Recycle Box" [just to suit the concept of "Reducing Global Warming"], there were none. Shouldn't the organisers spare some maps for the late comers? Talking about the global warming stuff, why shouldn't they put up some limiting measures -- just to help reducing such risk factors to get our earth warmer? If they couldn't supply everyone visiting the fair, why don't they give out only as necessary -- one or two for a whole group instead of handling ones to all? Although I wouldn't mind asking and jotting down booth locations at the Information, I'd rather have a map for the plotting and managing my walking course as well. It's really not enjoyable to wander like a blind in the enormous pool of people, is it?